Coś bym tu dodał. Napisano wprawdzie w artykule, że w imię posłuszeństwa nie można wykonywać poleceń sprzecznych z prawem Bożym, ale jednak chyba nie dość wyraźnie. Tymczasem to ważna rzecz. Wykonanie polecenia, którym depcze się godność innego człowieka też jest niegodziwe. Niestety, o tym czasem się nie pamięta. Bo rozpatruje się sprawę w relacji przełożony - podwładny, a nie, jak jest naprawdę, przełożony - podwładny - osoba trzecia...

Bywa, ze posłuszeństwo zamienia się w służalczość. W przyklaskiwanie wszystkim, choćby najgłupszym pomysłom przełożonego. Mówi się wtedy przełożonemu tylko to, co chce usłyszeć. Myśli się nie jak dobrze coś zrobić, ale jak zadowolić przełożonego i uprzedza się jego decyzje swoimi działaniami. Często też wtedy zaczyna się sakralizować polecenia przełożonego, traktując je jak wolę Bożą. Tymczasem wolą Boża nigdy nie może być coś sprzecznego z Bożym prawem.

Posłuszeństwo to dobra rzecz. Trzeba jednak koniecznie pamiętać o tym, by podłości, głupoty i niekompetencji przełożonego nie sakralizować. Najważniejsze ostrzeżenie w tym względzie przynosi Ewangelia w historii o skazaniu Jezusa. Podłość arcykapłanów, zdrada Judasza i tchórzostwo Piłata nie stały się czymś dobrym przez to, że przyniosły światu zbawienie. Zło pozostaje złem nawet, jeśli dzięki Bogu, przyniesie jakieś błogosławione owoce...

Dziękuję za ten artykuł.
Pozdrawiam
Z Bogiem