• facebook
  • twitter
  • YouTube
  • Newsletter
  • rss
  • Niedziela Palmowa, czyli Męki Pańskiej

    dodane 03.04.2009 12:26

    Czytania mszalne

    Pierwsze czytanie
    Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i wiem, że nie doznam wstydu
    z Księgi proroka Izajasza

    Pan Bóg mnie obdarzył językiem wymownym, bym umiał przyjść z pomocą strudzonemu przez słowo krzepiące. Każdego rana pobudza me ucho, bym słuchał jak uczniowie. Pan Bóg otworzył mi ucho, a ja się nie oparłem ani się nie cofnąłem. Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym mi brodę. Nie zasłoniłem mej twarzy przed zniewagami i opluciem. Pan Bóg mnie wspomaga, dlatego jestem nieczuły na obelgi, dlatego uczyniłem twarz moją jak głaz i wiem, że wstydu nie doznam.
    Iz 50,4–7

    Psalm
    Refren:
    Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?

    Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą,
    wykrzywiają wargi i potrząsają głowami:
    „Zaufał Panu, niech go Pan wyzwoli,
    niech go ocali, jeśli go miłuje”.
    Refren
    Sfora psów mnie opadła,
    otoczyła mnie zgraja złoczyńców.
    Przebodli moje ręce i nogi,
    policzyć mogę wszystkie moje kości.
    Refren
    Dzielą między siebie moje szaty
    i los rzucają o moją suknię.
    Ty zaś, o Panie, nie stój z daleka:
    pomocy moja, śpiesz mi na ratunek.
    Refren
    Będę głosił swym braciom Twoje imię
    i będę Cię chwalił w zgromadzeniu wiernych:
    „Chwalcie Pana, wy, którzy się Go boicie,
    niech się Go lęka całe potomstwo Izraela”.
    Refren
    Ps 22 (21), 8–9. 17–18a. 19–20. 23–24 (R.: 2a)

    Drugie czytanie
    Chrystus uniżył samego siebie, dlatego Bóg Go wywyższył
    Z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian

    Chrystus Jezus, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w tym, co zewnętrzne uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.
    Dlatego też Bóg wywyższył Go nad wszystko i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych, i aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.
    Flp 2,6–11

    Śpiew przed Ewangelią
    Aklamacja:
    Chwała Tobie, Królu wieków.
    Dla nas Chrystus stał się posłuszny aż do śmierci, a była to śmierć na krzyżu.
    Dlatego Bóg wywyższył Go nad wszystko i dał Mu imię, które jest ponad wszelkie imię.
    Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
    Flp 2,8–9

    «« | « | 1 | 2 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    Reklama

    Reklama

    Zachowane na później

    Pobieranie listy

    Reklama

    przewiń w dół