• facebook
  • twitter
  • YouTube
  • Newsletter
  • rss
  • XXVIII Niedziela Zwykła

    dodane 09.10.2008 23:48

    Czytania mszalne

    Pierwsze czytanie
    Uczta mesjańska
    Z Księgi proroka Izajasza

    Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa, z najwyborniejszych win. Zedrze On na tej górze zasłonę, zapuszczoną na twarzy wszystkich ludów, i całun, który okrywał wszystkie narody. Raz na zawsze zniszczy śmierć. Wtedy Pan otrze łzy z każdego oblicza, odejmie hańbę swego ludu po całej ziemi, bo Pan przyrzekł. I powiedzą w owym dniu: „Oto nasz Bóg, Ten, któremuśmy zaufali, że nas wybawi; oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność: cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia! Albowiem ręka Pana spocznie na tej górze”.
    Iz 25,6–10a

    Psalm
    Refren:
    Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.

    Pan jest moim pasterzem,
    niczego mi nie braknie.
    Pozwala mi leżeć
    na zielonych pastwiskach.
    Refren
    Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć,
    orzeźwia moją duszę.
    Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach
    przez wzgląd na swoją chwałę.
    Refren
    Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę,
    zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.
    Kij Twój i laska pasterska
    są moją pociechą.
    Refren
    Stół dla mnie zastawiasz
    na oczach mych wrogów.
    Namaszczasz mi głowę olejkiem,
    obficie napełniasz mój kielich.
    Refren
    Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
    przez wszystkie dni mego życia.
    I zamieszkam w domu Pana
    po najdłuższe czasy.
    Refren
    Ps 23(22),1–2a. 2b–3. 4. 5. 6 (R.: 6cd)

    Drugie czytanie
    Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia
    Z Listu św. Pawła Apostoła do Filipian

    Bracia: Umiem cierpieć biedę, umiem i obfitować. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, obfitować i doznawać niedostatku. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. W każdym razie dobrze uczyniliście, biorąc udział w moim ucisku. A Bóg mój według swego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę. Bo-gu zaś i Ojcu naszemu chwała na wieki wieków. Amen.
    Flp 4,12–14.19–20

    Śpiew przed Ewangelią
    Aklamacja:
    Alleluja, alleluja, alleluja.
    Niech Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa przeniknie nasze serca swoim światłem,
    abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.
    Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
    Por. Ef 1,17–18


    Ewangelia
    Przypowieść o zaproszonych na ucztę
    Słowa Ewangelii według św. Mateusza
    Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: „Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść. Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: »Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę: woły i tuczne zwierzęta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę«. Lecz oni zlekceważyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa; a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy ich, pozabijali. Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić. Wtedy rzekł swoim sługom: »Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie«. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala zapełniła się biesiadnikami. Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nie ubranego w strój weselny. Rzekł do niego: »Przyjacielu, jakże tu wszedłeś?«. Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: »Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz w ciemności. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów«. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych”.
    Mt 22,1–14

    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    Reklama

    Zachowane na później

    Pobieranie listy

    Reklama

    przewiń w dół