• facebook
  • twitter
  • YouTube
  • Newsletter
  • rss
  • II Niedziela Wielkanocna

    dodane 05.04.2005 07:57

    Czytania mszalne

    PIERWSZE CZYTANIE
    Życie pierwszej wspólnoty chrześcijańskiej
    Czytanie z Dziejów Apostolskich

    Bracia trwali w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwie.
    Bojaźń ogarniała każdego, gdyż Apostołowie czynili wiele znaków i cudów. Ci wszyscy, co uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby. Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali posiłek z radością i prostotą serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał im tych, którzy dostępowali zbawienia.
    Dz 2, 42–47

    PSALM RESPONSORYJNY

    Refren:
    Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
    Dziękujcie Panu, bo jest dobry,
    bo Jego łaska trwa na wieki.
    Niech bojący się Pana głoszą:
    „Jego łaska na wieki”.
    Refren.
    Uderzono mnie i pchnięto, bym upadł,
    lecz Pan mnie podtrzymał.
    Pan moją mocą i pieśnią,
    On stał się moim Zbawcą.
    Refren.
    Kamień odrzucony przez budujących
    stał się kamieniem węgielnym.
    Oto dzień, który Pan uczynił,
    radujmy się w nim i weselmy.
    Refren.
    Ps 118 (117), 1 i 4. 13–14. 22–24 (R.: por. 1a)

    DRUGIE CZYTANIE
    Radość płynąca z wiary
    Czytanie z Pierwszego Listu świętego Piotra Apostoła

    Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei: do dziedzictwa niezniszczalnego i niepokalanego, i niewiędnącego, które jest zachowane dla was w niebie. Wy bowiem jesteście przez wiarę strzeżeni mocą Bożą do zbawienia, gotowego na to, aby się objawić w czasie ostatecznym. Dlatego radujcie się, choć teraz musicie doznać trochę smutku przez różnorodne doświadczenia. Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele cenniejsza od zniszczalnego złota, które przecież próbuje się w ogniu, na sławę, chwałę i cześć przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Wy, choć nie widzieliście Go, miłujecie Go. Teraz wierzycie w Niego, chociaż nie widzieliście. Natomiast wierząc, ucieszycie się radością niewymowną i pełną chwały wtedy, gdy osiągniecie cel waszej wiary: zbawienie dusz.
    l P 1, 3–9

    ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
    Aklamacja:
    Alleluja, alleluja, alleluja.
    Uwierzyłeś Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś;
    błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.
    Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
    J 20, 29


    EWANGELIA
    Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli
    Słowa Ewangelii według świętego Jana
    Było to wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia. Tam, gdzie przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Jezus wszedł, stanął pośrodku i rzekł do nich: „Pokój wam!”. A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: „Pokój wam!Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam”. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone,a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”. Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: „Widzieliśmy Pana!”. Ale on rzekł do nich: „Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę”. A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomaszz nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: „Pokój wam!”. Następnie rzekł do Tomasza: „Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż ją do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym”. Tomasz Mu odpowiedział: „Pan mój i Bóg mój!”. Powiedział mu Jezus: „Uwierzyłeś, bo Mnie ujrzałeś; błogosławieni,którzy nie widzieli, a uwierzyli”. I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezuswobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.
    J 20, 19–31

    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    Reklama

    Zachowane na później

    Pobieranie listy

    Reklama

    przewiń w dół