• facebook
  • twitter
  • YouTube
  • Newsletter
  • rss
  • – Miałam wówczas 17 lat ...

    mówi Maria Gniatczyk, środowisko byłych więźniów politycznych hitlerowskiego obozu zagłady Bergen-Belsen

    |

    GN 23/2009

    dodane 09.06.2009 09:07

    Świadkowie Najpierw w lutym 1940 r. wysiedlono całą moją rodzinę z Poznania do Generalnej Guberni. Wypędzono nas z domu w nocy, tak jak staliśmy, do Mielca, kwaterując siedem sporych rodzin w jednej szkolnej sali. Stamtąd trafiliśmy do Warszawy.

    Dwa lata później gestapo, po okrutnych torturach, zabiło mi pierwszego brata. Młodszy, wiele razy ranny żołnierz AK (walczył w powstaniu warszawskim, ochraniał siedzibę sztabu Bora-Komorowskiego), zmarł z powodu odłamków w płucach. Ja z rodzicami przeszłam obóz w Pruszkowie, trafiłam 9 sierpnia do Auschwitz.

    Ojca wywieziono do obozu Mauthausen, zmarł w 1952 r. Mama – zaraz po uwolnieniu z niemieckiego obozu. Z pięcioosobowej rodziny żyję dziś ja jedna. Szlag mnie trafia, gdy słyszę o „wypędzonych” Niemcach.

    Czemu tak głośno upominają się o swoje krzywdy, zapominając, że to oni byli stroną krzywdzącą? Wśród moich znajomych jest wielu takich, którymi dziś – z powodu wojny – nie może się zająć nikt z bliskich. Nie mają nikogo, bo wojna zabrała im wszystko…

    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    Reklama

    Zachowane na później

    Pobieranie listy

    Reklama

    przewiń w dół