Nowy numer 21/2018 Archiwum

Serce na krzyżu

Kult Najświętszego Serca Jezusa stał się bardzo popularny pod koniec XVII w., zwłaszcza po objawieniach św. Małgorzaty Marii Alacoque.

Ten obraz, namalowany na początku XVIII wieku w ówczesnym Wicekrólestwie Nowej Hiszpanii, czyli obecnym Meksyku, świadczy o tym, że kult już wówczas wykroczył daleko poza Europę.

Artysta przedstawił wiszącego na krzyżu Jezusa pod postacią serca. Z nałożoną na głowę koroną cierniową, przebitymi gwoździami rękami i nogami, raną w boku (wszystko to widzimy na sercu), wciąż goreje płomieniem miłości. Nad Nim rozpościerają ramiona Bóg Ojciec i Duch Święty. Poniżej kiść winogron przypomina o ustanowieniu Eucharystii. Jeszcze niżej znajduje się scena przedstawiająca narodzenie Chrystusa w Betlejem. Małym Jezusem opiekuje się tu anioł, a po bokach modlą się, adorując Dzieciątko, Maryja i Józef.

Całość tej niezwykłej sceny przybiera kształt eucharystycznego kielicha, w którym narodzenie Jezusa jest podstawą, z kolei śmierć na krzyżu (a zarazem przedstawienie Jego Serca) – czaszą.

Po lewej i po prawej stronie artysta namalował aniołki trzymające atrybuty męki Pańskiej. Para aniołów u góry symbolizuje biczowanie: aniołek z lewej trzyma bat, a z prawej kolumnę, przy której torturowano Zbawiciela. Anioły w środkowej części obrazu przypominają śmierć Jezusa na krzyżu, prezentując włócznię, którą przebito Mu bok, i gąbkę, którą podawano Mu ocet. Anioły na dole trzymają kości do gry (z lewej) i szaty (z prawej) na pamiątkę wzmianki w Piśmie Świętym o tym, że żołnierze zagrali w kości o ubranie skazańca.

Cały obraz ozdobiony jest wstęgami z wezwaniami z Litanii do Najświętszego Serca Jezusa, spisanymi po łacinie.

Leszek Śliwa

« 1 »
oceń artykuł